๐ ลมเพลมพัดต้อง ใบตองใบแตกเป็นแฉกตอง ตลอดก้าน
ใบสวยกลับหม่นหมอง ยับย่น
ตองใหม่ค่อยต่อต้าน ตอบโต้กับลม
๐ โดนลมย่อมเจ็บบ้าง ใบตอง
ฝนใหม่มาสนอง ยอดกล้วย
แตกหน่อตามครรลอง เคยผ่าน
ใบมุ่นมิมอดม้วย สลายสิ้นหมดกอ
(โคลงสี่สุภาพข้างบนนี้มีคำอีสานแทรกอยู่ด้วย)
ศักดิ์เรือง วลี / บ้านแมกไม้ ร้อยเอ็ด / ๑๔ พฤศจิกา ๕๒
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น